سال ۱۹۴۴. گروهی از کودکان فراری و یتیم جنگ، برای یافتن غذا و سرپناه در حومه شهر پرسه می‌زنند. آن‌ها به قلعه‌ای مخروبه هجوم می‌برند و سپس توسط یک موسیقی‌دان و نوازنده سابق پیانو که در آنجا پنهان شده است، پذیرفته می‌شوند. پس از درگیری اولیه میان آن‌ها، گروه راهنمایی‌های او را می‌پذیرد و او با محافظت از آن‌ها در برابر سرما و باد، احترامشان را جلب می‌کند.

یک خانواده تحت فشارهای مختلف در مجارستان کمونیستی اواخر دهه ۱۹۷۰ به آرامی از هم می‌پاشد.

آنگی ورا کمک‌پرستار جوانی در یک بیمارستان است. وقتی او علیه شرایط وحشتناک آنجا اعتراض می‌کند، توبیخ می‌شود، اما حزب کمونیست او را زیر پر و بال خود می‌گیرد. او برای آموزش‌های ایدئولوژیک فرستاده می‌شود و در آنجا یاد می‌گیرد که در ازای مسکن و غذا، یک آشوبگر سیاسی باشد. در این میان، او عاشق یکی از معلمانش می‌شود، اما نمی‌تواند عشق خود را در دیوارهای مدرسه سخت‌گیرانه زندگی کند.

این فیلم شورش دهقانان در مجارستان در اوایل قرن بیستم را به تصویر می‌کشد.

ژادانی به همراه دخترخوانده‌اش، ماریا بانکوش، از دست مقامات فرار کرده و به جنگل پناه می‌برند. سپس فیلم سی سال به جلو می‌رود: ژادانی و ماریا اکنون عاشق یکدیگرند، اما صدای جنگ در پس‌زمینه، رابطه عاشقانه آن‌ها را متوقف می‌کند. دوستان قدیمی ژادانی به نازی‌ها پیوسته‌اند و این زمین‌دار که با دهقانانش در یک جامعه سوسیالیستی زندگی می‌کند، از آن‌ها فاصله می‌گیرد. ژادانی مسئول مشکلات سیاسی کشور شناخته می‌شود و بهای آن را با جانش خواهد پرداخت.

تمثیلی از سرکوب انقلاب ۱۹۱۹ و ظهور فاشیسم در مجارستان؛ در حومه شهر، واحدی از ارتش انقلابی از جان پدر وارگا، کشیشی متعصب، می‌گذرد. او بازمی‌گردد و قتل‌عام‌هایی را رهبری می‌کند. نیروی جدیدی به نمایندگی فهر، ظاهراً برای انتقام گرفتن از مردم وارد عمل می‌شود، اما هدفش تنها تحمیل نوع دیگری از سرکوب، ظریف‌تر و موثرتر است.